Strefy ochronne I, II i III – czym się różnią i jak je zorganizować
Opublikowano: · Maksymilian Kruszewski
Strefy ochronne to podstawa fizycznej ochrony informacji niejawnych o klauzuli „poufne” lub wyższej – ustawa wymaga ich zorganizowania w art. 46. Wyjaśniamy, czym różnią się strefy I, II i III oraz specjalna strefa ochronna według rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 maja 2012 r. w sprawie środków bezpieczeństwa fizycznego stosowanych do zabezpieczania informacji niejawnych (Dz.U. poz. 683 z późn. zm.).
Obowiązek tworzenia stref
Aby uniemożliwić osobom nieuprawnionym dostęp do informacji niejawnych o klauzuli „poufne” lub wyższej, jednostka organizuje strefy ochronne, wprowadza system kontroli wejść i wyjść, określa uprawnienia do przebywania w strefach i stosuje wyposażenie z certyfikatami (art. 46 ustawy).
Strefa ochronna I
Pomieszczenie lub obszar, w którym informacje „poufne” lub wyższe przetwarza się tak, że samo wejście daje bezpośredni dostęp do tych informacji. Wymagania: wskazana w planie ochrony najwyższa klauzula, wyraźnie określone i zabezpieczone granice, kontrola dostępu dla osób z odpowiednimi uprawnieniami, nadzór nad innymi osobami i zabezpieczenie przed nimi informacji, wejście wyłącznie ze strefy ochronnej.
Strefa ochronna II
Pomieszczenie lub obszar, w którym informacje „poufne” lub wyższe przetwarza się tak, że wejście nie daje bezpośredniego dostępu do informacji – np. są one przechowywane w szafach. Wymagania: określone i zabezpieczone granice, kontrola dostępu, nadzór nad osobami bez uprawnień, wejście wyłącznie ze strefy ochronnej.
Strefa ochronna III
Pomieszczenie lub obszar z wyraźnie określonymi granicami, w obrębie których można kontrolować osoby i pojazdy – zwykle teren lub budynek otaczający strefy I i II. W strefie III można przetwarzać informacje „poufne”, ale przechowuje się je w strefie I lub II (§ 7 ust. 3). Na czas posiedzenia niejawnego w strefie III można tymczasowo utworzyć strefę I, II lub specjalną.
Specjalna strefa ochronna
- znajduje się wewnątrz strefy I lub II i jest chroniona przed podsłuchem,
- ma system sygnalizacji włamania i napadu i pozostaje zamknięta, gdy nikogo w niej nie ma,
- w czasie posiedzenia niejawnego jest chroniona przed wejściem osób nieupoważnionych,
- podlega inspekcjom według zaleceń ABW albo SKW co najmniej raz w roku i po każdym podejrzeniu nieuprawnionego wejścia,
- nie mogą się w niej znajdować telefony, linie komunikacyjne ani sprzęt elektroniczny niezaakceptowany w procedurach bezpieczeństwa.
Co gdzie przetwarzać i przechowywać (§ 7)
- „ściśle tajne” – strefa I lub II, szafa co najmniej klasy S2 (PN-EN 14450) albo pomieszczenie wzmocnione oraz stała ochrona personelu bezpieczeństwa albo SSWiN obsługiwany przez personel z dozorem wizyjnym (rejestracja co najmniej 400 linii, zapis przez co najmniej 30 dni),
- „tajne” – strefa I lub II, szafa co najmniej klasy S1 albo pomieszczenie wzmocnione,
- „poufne” – przetwarzanie w strefie I, II lub III; przechowywanie w strefie I lub II w szafie metalowej albo pomieszczeniu wzmocnionym,
- „zastrzeżone” – pomieszczenie z systemem kontroli dostępu; przechowywanie w szafie metalowej, pomieszczeniu wzmocnionym albo zamkniętym na klucz meblu biurowym.
Pomieszczenie wzmocnione, klucze i kody
W strefie I lub II można utworzyć pomieszczenie wzmocnione, którego konstrukcja zapewnia ochronę równoważną szafom dla danej klauzuli – wtedy informacje można w nim przechowywać poza szafami (§ 5 ust. 3). Po zakończeniu pracy każde pomieszczenie w strefie, w którym nie pracuje się całodobowo, sprawdza się, czy informacje zostały zabezpieczone.
Klucze i kody udostępnia się tylko osobom, którym są niezbędne. Kody zmienia się co najmniej raz w roku oraz po zmianie składu osób je znających, po podejrzeniu ujawnienia i po konserwacji lub naprawie zamka (§ 6).
Od czego zacząć
- określenie poziomu zagrożeń dla pomieszczeń (niski, średni, wysoki) – dokumentację zatwierdza kierownik jednostki (art. 43 ust. 4 ustawy),
- wyznaczenie granic stref na planie obiektu i sposobu wejścia,
- dobór środków metodą punktową z załącznika do rozporządzenia,
- opisanie stref, kontroli dostępu, procedur i planów awaryjnych w planie ochrony (§ 9).
Porozmawiajmy o Twojej sprawie
Pierwsza rozmowa służy ustaleniu zakresu sprawy i wyceny.